که در میزان دلها کم شود سنگ

ز تو خواهم که این افسانه راز

که کرد، از رخنهای سینه، در باز

چنان سنجی ز بهر این دل تنگ

دل مرده حیات از سر پذیرد

وگر کس زنده دل باشد، بمیرد!

بود گاه غم و اندیشته یاری