سرافیل را دید صوری به دست

سکندر چو بشنید شد سوی کوه

به دیدار بر تیغ شد بی گروه

برافراخته سر ز جای نشست

پر از باد لب دیدگان پرزنم

که فرمان یزدان کی آید که دم