نبرد از هم دمان و خون و پیوند

بخاک افگند رای کاردان رخت

چو آنجا، نی صلاح جان و تن دید

هزیمت را سلاح خویشتن دید

به جز خاص شبستان لعبتی چند

نهان از دیده مردم پری وار

بسوی «دیوگیر» افگند رهوار