قدم می رفت و روها باز پس بود

ز دل بر چهره خون انداز گشتند

پس از هم دیده پر خون باز گشتند

جگر پر خون و جانها پر هوس بود

خضر گوئی که اسکندر هوس گشت

که تشنه ز آب حیوان باز پس گشت