کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 109

چه بختست این که تو از بخشش غیب

چهرهٔ امیرخسرو دهلویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 106

    گل آنجا محرم است و نارون نی

    #
  2. 107

    از آن گل کاوست در صد پرده مستور

    #
  3. 108

    من مسکین به بوئی قانع از دور

    #
  4. 109

    چه بختست این که تو از بخشش غیب

    انتخاب‌شده
  5. 110

    خزی که در گریبان گاه در جیب

    #
  6. 111

    جوابش را دهان کر نه بشگفت

    #
  7. 112

    که آخر کرنه هم بشنوم گفت

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 109 از «شماره ۷۹ - صفت بهار، و گلگشت شجره بلند بالش مملکت والا خضر خان طوبی له، در باغ بهشت آسا، و بسوی گلهای کرنه گذشتن، و بوی دوست باز یافتن، و هوش به باد دادن» است.