غم و رنج باشد همه بهر ما

ز چیز که ما را بدو تاب نیست

ز یاجوج و ماجوج مان خواب نیست

چو آیند بهری سوی شهر ما

همه رویهاشان چو روی هیون

زبانها سیه دیده ها پر ز خون

سیه روی و دندانها چون گراز