به سنگین حجره شد چون لعل در سنگ

که چون دوران چرخ از بی وفائی

فگند آن هر دو عاشق را جدائی

شه آمد باز از آنجا با دل تنگ

از آن پس یک زمان بی غم نبودی

زدی دمهای سرد و دم نبودی

نهانی گفته بودش محرم راز