در آن شب کان صنم را حالت این بود

زمانی باز رست از بی قراری

از آن پس زان نمایش یاد می داشت

بدان امید دل را شاد می داشت

خضرخان نیز هم چون او غمین بود

در آن بود از دل صبر و آرام

که ایوان بشکند یا بر درد بام