که باشد سوزش جان دل نوازی

چو درمانده شود مرد از دل تنگ

ز دلتنگی کند با بام و در جنگ

عجب داغیست داغ عشق بازی

گرفتاری که رنج عاشقی برد

هم از دل زنده گشت و هم ز دل مرد

نهاد از سر غرور پادشاهی