نظرها گرم و جانها در جگر بود

خیال دوست رهبر کرده در پیش

درون شد چون به خلوت گاه دل جوی

دویده چار گشتش روی در روی

خردها مست و دلها بی خبر بود

چو باز آمد شکیب هر دو لختی

عمل پیوند ش بختی به بختی