به هم لعل و عقیقی داشته جفت

شکوفه خنده زد با گریه خون

چنان در قفل سیمین شد کلیدش

که شد تا پره دل ناپدیدش

عقیق از برمه یاقوت می سفت

به چشمه غنچه نیلوفری تر

به صد حیله همی برد اندرون سر