چنان در قفل سیمین شد کلیدش

که در ناسفته بود و ریسمان پر

چو در شد در شکوفه شاخ گلگون

شکوفه خنده زد با گریه خون

که شد تا پره دل ناپدیدش

به هم لعل و عقیقی داشته جفت

عقیق از برمه یاقوت می سفت