مکرر شد که معنی جای آن داشت

خضر سیراب گشت اندر سپاهی

چکید آب حیات از کام ماهی

چنین بزمی که دل سودای آن داشت

چو آسود از دو جانب شعله را تاب

در آن آسایش آمد هر دو را خواب

از آن پس شان نبود از بخت کاری