هم از پاک یزدان نه ای بی نیاز

بسی آفرین یابد از هرکسی

ازان پس به گیتی بماند بسی

بزرگی کن و رنج ما را بساز

سکندر بماند اندر ایشان شگفت

غمی گشت و اندیشه ها برگرفت

چنین داد پاسخ که از ماست گنج