در آویزد دانش گوهری چند

غرض چون دیده بود آن ناوک انداز

که رجعت نیست تیر رفته را باز

دلش می خواست تا در گوش فرزند

رقمهای که کار آید به شاهی

دهد یادش ز منشور الهی

چو حاضر بود پیش آن خصم کین خواه