به درجی ماند از دست کسان پاک

ز چشم ار خسته شد ذات سلیمت

کنون از قرهالعین است بیمت

صواب آن شد که آن در خطرناک

نهد چون تاج صحت شاه در برج

توان بیرون کشیدن گوهر از درج

پس از روی خرد شد مصلحت جوی