کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 91

خماری داشت چشمش، وای صد اوی!

چهرهٔ امیرخسرو دهلویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 88

    چگونه تاب میل آرد بیندیش

    #
  2. 89

    چو پر خون شد خماری نرگس وی

    #
  3. 90

    خماری گوئیا قی میکند می

    #
  4. 91

    خماری داشت چشمش، وای صد اوی!

    انتخاب‌شده
  5. 92

    که شد چشم و، خمارش ماند بر جای!

    #
  6. 93

    به دیده هر کس اندر درد می کرد

    #
  7. 94

    وی از دیده می افشان شد، زهی درد!

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 91 از «شماره ۸۷ - عزم سلطان عالم سوی عالم دیگر، و سلب کردن کافور مجبوب رجولیت فحول ملک و به روشنائی در چشم ملوک نشستن، و دیده قره العین علائی را، کافور وام گردانیدن، و در آن قصاص، دیده و سر به هم باد دادن!» است.