کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 93

به دیده هر کس اندر درد می کرد

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۸۷ - عزم سلطان عالم سوی عالم دیگر، و سلب کردن کافور مجبوب رجولیت فحول ملک و به روشنائی در چشم ملوک نشستن، و دیده قره العین علائی را، کافور وام گردانیدن، و در آن قصاص، دیده و سر به هم باد دادن!

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

90
خماری گوئیا قی میکند می
#
91
خماری داشت چشمش، وای صد اوی!
#
92
که شد چشم و، خمارش ماند بر جای!
#
93
به دیده هر کس اندر درد می کرد
انتخاب‌شده
94
وی از دیده می افشان شد، زهی درد!
#
95
اگر بود از فلک زینگونه بیداد
#
96
فلک کور است، یاب کورتر باد!
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 93 از «شماره ۸۷ - عزم سلطان عالم سوی عالم دیگر، و سلب کردن کافور مجبوب رجولیت فحول ملک و به روشنائی در چشم ملوک نشستن، و دیده قره العین علائی را، کافور وام گردانیدن، و در آن قصاص، دیده و سر به هم باد دادن!» است.