کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 57

چو زینجا رفت، باز اینجا فرستش،

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۸۸ - کشیدن اجل، شمشیر الوقت سیف قاطع، بر سر تاجوران سر پر، و شهادت آن بهشتیان بر دست زبانی چند، و گزاردن تیغ بر سر ایشان به خبر مشهور، که «السیف محاء الذنوب»

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

54
که جوید سر بلندی با چناری؟
#
55
تمنای دل ما میکند خواست
#
56
که زان زانو نشین بربایدت خاست
#
57
چو زینجا رفت، باز اینجا فرستش،
انتخاب‌شده
58
به پائین گاه تخت ما فرستش
#
59
چو سودای دلت کم گشت چیزی
#
60
دهیمت باز تا باشد کنیزی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 57 از «شماره ۸۸ - کشیدن اجل، شمشیر الوقت سیف قاطع، بر سر تاجوران سر پر، و شهادت آن بهشتیان بر دست زبانی چند، و گزاردن تیغ بر سر ایشان به خبر مشهور، که «السیف محاء الذنوب»» است.