کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 60

دهیمت باز تا باشد کنیزی

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۸۸ - کشیدن اجل، شمشیر الوقت سیف قاطع، بر سر تاجوران سر پر، و شهادت آن بهشتیان بر دست زبانی چند، و گزاردن تیغ بر سر ایشان به خبر مشهور، که «السیف محاء الذنوب»

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

57
چو زینجا رفت، باز اینجا فرستش،
#
58
به پائین گاه تخت ما فرستش
#
59
چو سودای دلت کم گشت چیزی
#
60
دهیمت باز تا باشد کنیزی
انتخاب‌شده
61
چو شد پیغام گوئی، برد پیغام
#
62
خضر خان را نماند اندر دل آرام
#
63
ز خشم و غصه کرد آن ماه در سلخ
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 60 از «شماره ۸۸ - کشیدن اجل، شمشیر الوقت سیف قاطع، بر سر تاجوران سر پر، و شهادت آن بهشتیان بر دست زبانی چند، و گزاردن تیغ بر سر ایشان به خبر مشهور، که «السیف محاء الذنوب»» است.