به صرفه صرف کن نقدی که داری

که نرزد نزد او جانی بنانی

متاعی را که خواهد رفتن از پیش

ازو ناچار بستان بهره خویش

که امساکت به از اسراف کاری

نه آن صرفه بود ز اندیشه خام

که بخل صرف را صرفه نهی نام