که بخل صرف را صرفه نهی نام

به صرفه صرف کن نقدی که داری

که امساکت به از اسراف کاری

نه آن صرفه بود ز اندیشه خام

بده سیم و درم بی مایگان را

نه نزل و هدیه عالی پایگان را

مده سرمایه بر دست دغا باز