که من بر آتش اندازم کبابی،

نمک خورده کبابی کرده بر دست

بدو گفت: ایکه آتش می کشی تند،

بیا! وین شعله چندانی مکن کند!

ترا نیز اندرین باشد ثوابی!

همین است اندرین گفتار حالم

که خلق از من خوش و من در وبالم