ترا نیز اندرین باشد ثوابی!

بدو گفت: ایکه آتش می کشی تند،

بیا! وین شعله چندانی مکن کند!

که من بر آتش اندازم کبابی،

همین است اندرین گفتار حالم

که خلق از من خوش و من در وبالم

تنم را، دهر، زان سو، روفته جای