صلامی داد کر کس را به مردار

نمود اندر نظرها در چنان راغ

هوا از پر کرکس چو پر زاغ

پر کرکس که می زد ناله زار

گمان رفت از درفش تیغ در مشت

که محرابیست یا محراب زرتشت

ز شمشیری که هر یک سیر می زد