گر نپذیرد ز من هیچ کس

می کنی و می نپذیرد خدای

پیر ز حالت چو گلی بر شگفت

استنم از طرب افشاند و گفت

آنکه نگه می کند آنم نه بس

من عمل خویش کنم بنده وار

آن که خدائیست برانم چه کار