کرد خرد حمله و بیرون گریخت

شیفته از بوی می افتد خراب

عارف هشیار ز بوی گلاب

جان به یکی جرعه که این نکته ریخت

زنده نه آن است که جانی دروست

اوست که از عشق نشانی در اوست

جان که نه عشقش بود آن بازی است