نبود از کین دران فرخنده ایام

مگر چشم صراحی و رگ چنگ

بجز چو بین که در ره خار بودش

وزو پای مراد افگار بودش

کس آهن دلت را ز چو بینه بهرام

از او او رنگ هرمز را نوی بود

که هرمز را سپهداری قوی بود