شهنشه زان حدیث آمد به خود باز

که باقی عمر دولت با تو رانم

تو هم بهر دل من گر توانی

حدیثی گوش کن زان پس تو دانی

صنم برداشت مهر از حقه راز

که گر خسرو نداند داند آفاق

که من چون رستم از غوغای عشاق