سپهر اندر آورد شب را به زیر

سکندر بیامد ترنجی به دست

ز ایوان سالار چین نیم مست

چو خورشید برزد سر از برج شیر

سکندر به نزدیک فغفور شد

از اندیشه بد دلش دور شد

بپرسید زو گفت شب چون بدی