بگفتا چون زیم چون جان من اوست

بگفت ار گوید از ناخن بکن سنگ

بگفتا کاوم از مژگان به فرسنگ

بگفتش خوش بزی چند از غم دوست

بگفت از عشق جانت در هلاکست

بگفتا عاشقان را زین چه باکست

زهر چش گفت دارای زمانه