چو دیدش کو وفا را پای دارد

وزان سوزش به چندان پخته کاری

کسی کز عشق درد آشام باشد

اگر پخته نباشد خام باشد

قدم در دوستی بر جای دارد

زبان را داشت زان جولان گری باز

بر آئین دگر شد نکته پرداز