زبان را داشت زان جولان گری باز

اگر پخته نباشد خام باشد

چو دیدش کو وفا را پای دارد

قدم در دوستی بر جای دارد

بر آئین دگر شد نکته پرداز

مزاجش را به پوزش راز پرسید

وزان حال پریشان باز پرسید