چو نتوانست خونم را پی افگند

فزونتر زان ز بهر بی نصیبیش

چه در دست آمد آن نامهربان را

که بی جرمی بکشت آن بی زبان را

گناهم را سیاست بر وی افگند

چو فردا دست خون در دامن آید

دیت بر خسرو و خون بر من آید