چو گردون در جهان سوزی شده زال

چو فردا دست خون در دامن آید

دیت بر خسرو و خون بر من آید

به خدمت بود فرتوتی کهنسال

نگون پشتی ولیکن کژ خرامان

مهی در سلخ و نامش ماه سامان

بهر جا در مصیبت روفته جای