چنان افتاد وقتی فرصت کار

گهش ز اندوه شیرین باز گفتی

عجوز فتنه باوی روی در روی

درون رفته به شکر موی در موی

که کرد آهنگ می سرو سمن بار

به قدر هفته ای در کامرانی

پیاپی داشت دور دوستکانی