پیاپی داشت دور دوستکانی

چنان افتاد وقتی فرصت کار

که کرد آهنگ می سرو سمن بار

به قدر هفته ای در کامرانی

بخار باده در سر کرد کارش

صداع انگیز شد مغز از خمارش

فتادش در مزاج از رنج سستی