که در زحمت نکردی هیچ تقصیر

نخست از بی خودی خود را بهش کرد

وداع مادر فرزندکش کرد

که رحمت بر تو باد ای مادر پیر

ز تو آن سایه دیدم بر سر خویش

که امیدم نبود از مادر خویش

کشد تقدیر جان کم نصیبان