بنفشه سر بر آورد از لب جوی

به مشک تر به دل شد گرد کافور

عروس غنچه را نو شد عماری

کمر بر بست گل در پرده داری

زمین گشت از ریاحین عنبرین بوی

نسیم صبح گاه از مشک بوئی

هزاران نافه در بر داشت گوئی