جنیبت جست و ز دل بار برداشت

که می بی روی خوبان زهر ناب است

چو چندی زین سخنها گفت حالی

دل از اندیشه لختی کرد خالی

ره مشکوی آن دلدار برداشت

روان گشت از شراب لعل سرخوش

ولی از سوز سینه دل پر آتش