روان گشت از شراب لعل سرخوش

دل از اندیشه لختی کرد خالی

جنیبت جست و ز دل بار برداشت

ره مشکوی آن دلدار برداشت

ولی از سوز سینه دل پر آتش

چو آمد تا به قصر نازنین تنگ

ز مغزش هوش رفت از سینه فرهنگ