به جان بی خبر باز آمدش هوش

به خواری بازگشتن خواست در حال

که خواندش نازنین ز آواز خلخال

ملک را کامد آن آواز در گوش

چو سر بر کرد سوی قصر والا

زمین بوسیده ماه سرو بالا

دمید از هر دو جانب صبح امید