می بود ز نیک و بد هراسش

وز پهلوی خود کباب می خورد

دزدیده درو نگاه می کرد

می دید ز دور و آه می کرد

می داشت خرد هنوز پاسش

اندیشه هنوز خام بودش

دل در غم ننگ و نام بودش