می داشت خرد هنوز پاسش

دزدیده درو نگاه می کرد

می دید ز دور و آه می کرد

می بود ز نیک و بد هراسش

اندیشه هنوز خام بودش

دل در غم ننگ و نام بودش

چون لاله، جبین شگفته می داشت