با زیستنی چنان که دانی

واندیشه به دل نگاه دارد

یاری نه که سینه را بکاود

خونابه دل برون تراود

می بود به مرگ و زندگانی

هر چند که مادر از سر سوز

می بود به نزد او شب و روز