از صدق عقیده، خورد سوگند

به گر ننهی به پرده ای روی

کش غم تو خوری و او بود شوی

وانگه، به خدائی خداوند،

کاین در نشود گشاده تا دیر

کار ار ز زبان شود به شمشیر!

جوینده لعبتی چو خورشید،