کم، خازن آن خزینه سیم،

شد باز به سوی خانه، نومید

آهسته به گوش پیر زن گفت:

کاین سوخته طاق ماند از آن جفت

از آهن تیز ، می کند بیم

گر کار فتد به زور بازو

زین سوی سبک بود ترازو