مجنون که از آن خبر شد آگاه

غوغا، ز دو سوی، گیرد آرام

هم رخنه فتنه بسته گردد

هم دل ز گزند رسته گردد

بر زد ز درون دل یکی آه

بر میر سپه دوید جوشان

چون سیل که در رسید خروشان