بر میر سپه دوید جوشان

هم دل ز گزند رسته گردد

مجنون که از آن خبر شد آگاه

بر زد ز درون دل یکی آه

چون سیل که در رسید خروشان

بگرفت عنان مرکبش سخت

می سوخت زخامکاری بخت