بگرفت عنان مرکبش سخت

بر زد ز درون دل یکی آه

بر میر سپه دوید جوشان

چون سیل که در رسید خروشان

می سوخت زخامکاری بخت

گفت: ای همه مرهم از تو آزار

بازا دل ازین ستیزه بازار